De opdracht van 16 oktober was een foto te maken die het zomergevoel weergeeft.

Ieder heeft daarvoor een foto ingeleverd. De foto’s zijn in groepjes door de clubleden beoordeeld.

Uiteindelijk bleef een foto over die tot die het best het “zomergevoel” weergaf.

De eeuwige roem en eervolle vermelding op de site is voor Jaqueline Kroezen.

zomergevoel

De winnende foto

Het nieuwe clubseizoen van fotoclub Lido is weer begonnen.

We starten dit seizoen met 2 nieuwe leden die we van harte welkom heten.

Helaas heeft één lid afscheid moeten nemen i.v.m. een verhuizing.

Voor het komende seizoen hebben we weer een aantal mooie opdrachten, zie de agenda.

Wat we zoal aan mooie foto’s maken kun je zien onder het tabblad Foto’s.

Ontvangers van persoonsgegevens

De persoonsgegevens worden alleen gebruikt door het bestuur.

Wij delen de persoonsgegevens uitsluitend met de clubleden indien die daar toestemming voor verlenen, niet met andere bedrijven, organisaties en individuen.

Welke persoonsgegevens

De volgende persoonsgegevens worden door het bestuur bewaard;

- NAW gegevens (naam, adres en woonplaats)

- e-mail adres

- telefoonnummer(s)

Deze gegevens zijn (beveiligd) opgeslagen in de "Ledenlijst Lido".

Bewaartermijn gegevens

De gegevens worden zolang bewaard dat betreffende persoon lid is van fotoclub Lido en evt. openstaande verplichtingen heeft voldaan.

Recht op inzage

Ieder waarvan de gegevens zijn opgeslagen kan deze ten allen tijd opvragen.

Ook kan worden verzocht om verwijdering wijziging of correctie hiervan.

Verwijdering kan alleen wanneer er geen sprake meer is van lidmaatschap van de club en evt. openstaande verplichtingen zijn voldaan.

Recht om gegeven toestemming in te trekken

De gegeven toestemming voor het gebruik van persoonsgegevens kan ten allen tijd worden ingetrokken mits dit niet ten koste gaat van het functioneren van de club.

Klachten

Klachten over het gebruik en/of beheer van persoonsgegevens kunnen worden gericht aan het bestuur.

Verplichting verstrekken persoonsgegevens

Ieder lid van fotoclub Lido is verplicht de nodige gegevens te verstrekken.

Geautomatiseerde besluitvorming

Fotoclub Lido maakt op geen enkele manier gebruik van geautomatiseerde besluitvorming.

Zaterdagochtend 26 mei 2018, het belooft een heerlijke dag te worden. Het is de dag waarop het fotojaar van fotoclub Lido traditioneel wordt afgesloten met een dagje uit. Het reisdoel is onbekend. Spannend? Ja! Zeker is dat het een warme dag wordt, dat er foto’s gemaakt gaan worden en dat er gelachen zal worden.

De eerste leden melden zich om 07.30 uur bij de Open Deur voor vertrek naar Hoogeveen. Bij Lanting Reizen zal om 08.00 uur een bus met chauffeur klaar staan, die ons deze dag zal brengen, daar waar we heen zullen gaan deze dag.

In Hoogeveen aangekomen zien we dat de rest van de club ook aanwezig is maar dat de chauffeur en bus nog niet zijn gearriveerd. We zullen dan ook nog even geduld moeten hebben. Gelukkig duurde het wachten niet lang en vertrokken we met een kwartiertje vertraging richting Friesland.

De eerste stop blijkt het Friese dorpje Exmorra te zijn of nee, toch niet … ? Het schijnt niet de juiste locatie te zijn waar wij worden verwacht. Nadat iedereen weer gelokaliseerd is duiken we de bus weer in en rijden we naar het plaatsje Allingawier, enkele kilometers verderop waar we wel worden verwacht.

 

DSC 1803Allingawier is een schilderachtig Fries terpdorpje waar het museumdorp ‘Aldfaers Erf’ is gevestigd. In het restaurant worden we verwelkomd met koffie en gebak en krijgen we de foto-opdracht van die dag uitgereikt.

Na de koffie worden we in museumboerderij ‘De Izeren Ko’ door de krasse 90 jaar oude heer Yde Schakel opgewacht. Enthousiast vertelt hij over het ontstaan van het Friese museumdorp ‘Aldfaers Erf’. Yde Schakel, zoon van Lolle en Hebeltje, aannemer in ruste en man met een missie. Yde had naast zijn aannemerswerkzaamheden ook een restauratiebedrijf. Hij vertelde me dat hij zelf geen restaurateur was maar dat hij ontzettend goede vaklieden aan het werk had. Hij was de man van het regelen en delegeren en kon mensen op waarde schatten. Alleen de besten in hun vak werkten met hem. Trots vertelde hij dat dit hem had gebracht tot aan restauratiewerkzaamheden aan gebouwen van de koninklijke familie.

Het museum ‘Aldfaers Erf’ ontstond in 1957. Yde kocht een pand in het nabijgelegen Exmorra, als opslagplaats voor zijn bouw- en restauratiebedrijf. Bij de verbouwing vond hij in een muur een opstel van een kind. Het pand bleek vroeger een school te zijn geweest. Tot 1968 huisde er ook een kruidenierswinkel in het pand. Na sluiting besloot Yde dat dit alles niet verloren mocht gaan. Het schooltje en de winkel werden in ere hersteld. Zo begon het museum ‘Aldfaers Erf’… de naam betekent ‘het erf(goed) van uw voorvader’. 

In 1968 kocht Yde in Allingawier de oude kop-romp boerderij, rond 1700 nog op koeienhuiden gebouwd. Na een grote restauratie werd dit museumboerderij ‘De Izeren Ko’ waar we nu op de deel zitten.

Yde vertelt ons ook over het ‘oelbret’, het uilenbord. Deze uilenborden waren aanvankelijk driehoekige houten borden voor de gaten op de uiteinden van de nok aan de boerenschuur. Zo genoemd omdat de steenuilen door het gat in en uitvlogen.

Het uilenbord bestaat uit verschillende motieven met elk weer een andere betekenis. De kleur van het bord laat zien of de bewoner van de boerderij, een eigen boer is, zo ja dan is het bord groen geschilderd, of dat hij de boerderij in pacht heeft en dan is het bord wit geschilderd.

Yde is een echte verhalenverteller en we hadden dan ook nog wel langer naar hem kunnen luisteren maar het mooie weer lonkt en we willen fotograferen. Dus nadat hij ons als laatste zijn missie openbaart, de drie noordelijke provincies van Nederland omvormen tot één Nationaalpark van Europa, gaan we allemaal ons eigen weg in het dorp.

Her en der duiken de leden van LIDO op, de één verlekkert zich aan de romige advocaat, de ander stort zich op de versgebakken koekjes. Ook zag ik een heel clubje stram gebogen en geconcerteerd, de ultieme plaat maken die aan de opgedragen foto-opdracht zal voldoen. Zelf werd ik gestrikt door Yde om toch beslist even een kijkje te nemen in zijn schildersatelier alwaar ik samen met Hennie nog zeer geanimeerd met hem heb zitten kletsen.

lunchRond 12 uur stond het vervolg van onze trip gepland.

Geheimzinnigheid troef want nog steeds hebben de reisleiders hun bestemming niet prijsgegeven. Na enige tijd blijkt dat we in Harlingen stoppen waar we heerlijk hebben geluncht. In de zon relaxt uitkijkend over de Waddenzee een broodje nuttigen, wat wil een mens nog meer? Alsnog dank aan onze Hennie voor de verzorging van de voortreffelijke lunch!

 

 

 

Na deze break hebben we een bijzonder bouwproject mogen bekijken. In de zeehaven van Harlingen wordt het expeditieschip van Willem Barentsz gereconstrueerd.Barentz

In 2010 is dit bouwproject gestart en het wordt uitsluitend door vrijwilligers gerealiseerd. Zoveel mogelijk wordt de Hollandse bouwmethode van het eind van de 16e eeuw gevolgd. Dat betekent dat de boot de lengte krijgt van de omgehakte boom en de ronding van de boot is door de natuur bepaald. Naar verwachting zal in september het schip te water gaan en wordt het verder in hoogte afgebouwd. Enkele van ons hebben de boot binnen bekeken en er was verwondering dat met deze betrekkelijk kleine schepen de hele wereld werd rond gevaren. De reis en de barre overwintering op Nova Zembla in gedachten maakt dit schip bijzonder.

HarlingenHierna hebben we nog een klein uurtje doorgebracht in het gezellige centrum van Harlingen. Ieder ging zijn eigen weg, de één met de foto-opdracht in gedachten, de ander met een eigen thema, er was inspiratie genoeg en veel te zien.

 Later op de middag zijn we doorgereden naar Woudsend waar we een terrasje pakken. De temperatuur was onderhand gestegen naar zomerse waarden dus het werd tijd voor een koel drankje. Het smaakte ons voortreffelijk en ook de nootjes vonden gretig aftrek.

 Rond 17.00 uur was het alweer tijd om terug te keren naar Hoogeveen voor de afsluiting van de dag. Waar dit zal zijn is nog steeds geheim. Tot aan het Spaarbankbos bleef het gissen waar de pot met aardappelen klaar zou staan. Wordt het de wok of toch een pannenkoek? Het werd de Spaarbankhoeve. Een fraaie locatie in de bossen. Het pand ademt de sfeer van de jaren 80. Voor het drankje streken we neer op het aangename terras. Onze gastheer had bedacht dat we onze menukeuze met een pen moesten aankruisen op de menukaart. Slimme zet want er is er altijd wel eentje die heeft vergeten wat er besteld is. En nee, we noemen geen namen! Als afsluiter werd ons een grand dessert geserveerd. Dit maakte de door Henk geïntroduceerde leus ‘op=op’ instelling van de bediening weer helemaal goed. Want ondanks dat er iets te weinig patat en groente was vonden we het allen een smakelijke maaltijd.

Na de maaltijd gingen we zeer tevreden en met volle geheugenkaartjes naar huis. Iedereen heeft erg genoten, gezien de reacties na afloop. Het was weer een geslaagd dagje uit.

We werken met twee paralelle lijnen (lijn A en B) naast elkaar.

Een van de leden geeft een foto aan de eerste persoon van lijst A en B.

Deze maken aan de hand van de gekregen foto zelf een foto waarvan ze vinden dat er een overeenkomst in zit.

Dan geven deze hun foto weer door aan de nummer twee op de lijst etc.

 rodedraad2018

Hier een paar foto's van de feestelijke onthulling van de fotoborden op 13 oktober 2017.

Foto's Kees Dirkse

DSCF1313DSCF1317

 

DSCF1319DSCF1320

 

DSCF1328DSCF1330

 

DSCF1336DSCF1339

 

 DSCF1341DSCF1342

 

DSCF1343DSCF1348

 

DSCF1350DSCF1356

 

DSCF1361

 

DSCF1341 Kees Dirkse ElimDSCF1356

Vrijdag 13 oktober zijn in Elim twee fotoborden op ludieke wijze onthuld. De foto’s op de borden geven de situatie ter plaatse weer zoals het vroeger was. Elim was vroeger alleen te voet en via het water bereikbaar en de foto’s laten een schilderachtig beeld van het dorp zien. Na de Tweede Wereldoorlog heeft het water plaats gemaakt voor goed begaanbare straten en wegen. Door de jaren heen is Elim ontzettend veranderd en de initiatiefnemers vinden het waardevol dit door middel van deze borden te kunnen laten zien.

Het plaatsen van de fotoborden is een initiatief van enkele leden van de plaatselijke fotoclub LIDO en de Smederijen Elim. Het idee werd tijdens de Smederijverkiezingen in oktober vorig jaar breed gesteund vanuit de bevolking.

Gezien de enthousiaste reacties en de vele foto’s die bewaard zijn gebleven van het vroegere Elim, lijkt het zeer waarschijnlijk dat er volgend jaar opnieuw een aanvraag ingediend gaat worden bij de Smederijen voor nog eens enkele borden.

 Foto gemaakt door Kees Dirkse